Overal vindt kennisoverdracht plaats.

Of het nu gaat om een nieuwe medewerker inwerken, een medewerker die vertrekt of nieuw protocol wat een team zich eigen moet maken.

Ik zie vaak dat bedrijven hier te makkelijk over denken. ‘Zorg even dat dit wordt overgedragen aan je nieuwe collega’.

Maar hoe draag je iets over?

En nog belangrijker, hoe ontvangt de ander het?

Een nieuwe medewerker die drie maanden nodig heeft om zelfstandig te worden, terwijl dat in drie weken had gekund.

Een klant die een product verkeerd gebruikt omdat de uitleg niet aansloeg en daarna telkens diezelfde vraag stelt aan de klantenservice.

Op papier is alles duidelijk, op de vloer voert iedereen het net anders uit.

Dat kost geld. Langzamere teams, fouten die steeds opnieuw worden gemaakt en tijd die verloren gaat aan dingen die eigenlijk al een keer waren uitgelegd.

Wat je wilt is niet ingewikkeld. Kennis die op de juiste manier wordt overgedragen en gelijk beklijft.

En dit is mogelijk.

De meeste bedrijven lossen dit op de verkeerde manier op. Er komt een communicatietrainer bij, iemand schrijft een dikker protocol of HR verzint een nieuw inwerktraject.

Allemaal met de beste bedoelingen, maar zelden met het goede gereedschap. Want het probleem zit niet in wat er wordt gezegd. Het zit in hoe iemand leert en de kennis tot zich kan nemen.

Dat is letterlijk waar een onderwijskundige voor is opgeleid. Hoe informatie landt, hoeveel iemand mentaal kan verwerken voordat het te veel wordt en hoe je iets zo opbouwt dat het blijft hangen in plaats van er weer uit te lekken. Ik heb dat dertien jaar in de praktijk gebracht.

Kortom: je hebt waarschijnlijk geen extra trainer nodig en ook geen dikker protocol. Je hebt iemand nodig die weet hoe je kennis daadwerkelijk overbrengt. Dat is precies waar ik goed in ben.