Kennis overdragen klinkt simpel.

Dat is het niet.

Je kunt iets nog zo goed weten.

Maar als het niet landt bij de ander, is die kennis compleet waardeloos.

Ik zie het overal terug. Bij de trainer die twintig jaar ervaring in één dag probeert te proppen. Bij de medewerker die drie maanden nodig heeft om zelfstandig te worden, terwijl dat in drie weken had gekund. Bij het protocol dat op papier klopt en op de vloer vijf keer anders wordt uitgevoerd.

Dat is zonde, kost tijd en geld.

 

Mijn naam is Melanie Bos, onderwijskundige. Dertien jaar heb ik in het onderwijs gewerkt, ik ben gecertificeerd professional organizer en gecertificeerd stress- en burnoutcoach. Die combinatie zorgt dat ik precies zie waar kennisoverdracht misgaat en hoe je dat oplost zonder dat degene die het overdraagt zelf leegloopt. Dat is de basis van mijn methode, de MB methode.

Je kan 20 jaar ervaring hebben in je vakgebied en daarmee beter dan wie dan ook de inhoud kennen. Maar maakt dat ook dat je deze kennis kan overdragen?

De meest gemaakte fout is dat tijdens momenten van kennisoverdracht, zoals trainingen, de hoeveelheid informatie te veel is.
Met als resultaat: een overvol programma, een trainer die geen energie meer over houdt, slapgelulde deelnemers en niemand die echt in staat is om al die informatie toe te passen.

Hoe dat komt? Je wilt te veel.

Tijdens trainingen is de kunst niet om alle informatie als een bak water over iemand heen te gieten. De kunst is om structuur te behouden, de juiste informatie te delen en vooral in te spelen op waar de doelgroep behoefte aan heeft.

Binnen bedrijven vindt op vele vlakken kennisoverdracht plaats. Hierbij zie ik vaak dat iemand die zijn werk goed beheerst, wordt gevraagd om dit uit te leggen aan een nieuwe collega, zonder dat hij ooit geleerd heeft hoe.

Wat ga je dan zien? Dingen worden meerdere keren uitgelegd omdat het de eerste keer niet blijft hangen. Er worden fouten gemaakt die voorkomen hadden kunnen worden.

Dat kost tijd en dus geld.

 

Mijn naam is Melanie Bos, onderwijskundige. Ik begon ooit in het onderwijs omdat ik lesgeven leuk vond, maar wat ik in dertien jaar vooral leerde, is dat uitleggen en overdragen twee verschillende dingen zijn. Ik zag het bij de kinderen, bij de stagiairs die ik begeleidde en later bij de leerkrachten die ik coachte:

Je kunt iets nog zo goed weten, maar als je het niet op de juiste manier overdraagt aan de ander, is die kennis voor hen waardeloos.

 

Mijn onderwijservaring combineerde ik met een opleiding tot professional organizer en tot stress- en burnoutcoach. Niet geheel toevallig. Ik zag namelijk telkens hetzelfde bij trainers en experts die kennis overdragen: ze lopen vast in de vraag hoe ze het moeten aanpakken of lopen leeg omdat ze op zo'n dag te veel van zichzelf geven.

 

Die drie invalshoeken samen leerden mij niet alleen hoe kennis landt, maar ook wat daarvoor nodig is bij degene die het overdraagt.

En dus zet ik deze combinatie nu in voor ondernemers en bedrijven. Tussen iemand die iets weet en iemand die het moet leren, zit altijd een overdracht. Ik zorg ervoor dat die overdracht goed verloopt en dus tijd en geld bespaard.